Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

                                        Σηκωθηκαμε λιγο ψηλοτερα

Οι στιγμες ειναι στιγμες,και φευγουν,χανονται στον χρονο..Οι αναμνησεις ομως μενουν..
Τις κουβαλας μαζι σου μια ζωη,σε σημαδευουν..
Και ποσες αναμνησεις δεν ειχαμε φετος..
Ξημερωμα 15ης Αυγουστου 2012..Μια ακομα εκδηλωση εχει φτασει στο τελος της..Ματια νυσταγμενα μα λαμπερα,σωματα κουρασμενα μα ζωηρα ακομα και οι καρδιες
γεματες με στιγμες και αναμνησεις..Τα δακρυα χαρας και συγκινησης νωπα ακομα
στα προσωπα και το μυαλο να δυσκολευεται να καταλαβει τι εγινε το προηγουμενο βραδυ..
Και πως να καταλαβει..Πως να εξηγησει τους 4000 χιλιαδες περιπου ανθρωπους που ηρθαν,
πως να εξηγησει τον εθελοντισμο που ηπηρχε,πως να εξηγησει την αγαπη της επομενης ημερας..
Τρια χρονια με το ιδιο παθος,τρια χρονια με το ιδιο συναισθημα,τρια χρονια ΜΑΖΙ..

Οι στιγμες ειναι στιγμες λοιπον και δημιουργουν αναμνησεις..Τι να πρωτοθυμηθω,τα παιδια
που σερβιριζαν τον κοσμο χορευοντας και ολοι να εχουν μεινει αναυδοι και να τους κοιτουν,
το ριγος και την απιστευτη συγκινηση οταν βραβευτηκαν η Φιλιω Πυργακη και ο δικος μας ανθρωπος,ο μαγειρας της καρδιας μας Γερασιμος Μαρινος..Τον κοσμο που ερχονταν και μου εσφιγγε το χερι για να μου πει ''μπραβο''..

Σε μια εποχη που ολα γυρω μας καταρεουν,που οι αξιες εκπιπτουν μερα με την μερα,εκεινο το βραδυ αποδειχτηκε οτι κατι σαλευει ακομα..Υπαρχει ακομα ΨΥΧΗ,ΚΑΡΔΙΑ,ΦΙΛΟΤΙΜΟ..
Αρκουν αυτα για να σηκωθουμε λιγο ψηλοτερα..

Υπαρχει πολυς χρονος για να καταλαβουμε τι εγινε εκεινο το βραδυ..
Προς το παρον ας κρατησουν οι χοροι..

ΝΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΕΡΟΥΣ,ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΑΝΤΑΜΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΦΑΝΤΩΝΟΥΜΕ..

Θοδωρης Αργυρης
ΔΕΙΤΕ PHOTO